Ο Σίριλ Ντέσερς μίλησε στη HBVL του Βελγίου για την κατάκτηση του τίτλου του πρώτου σκόρερ στο UEFA Conference League, για τον τρόπο που το έμαθε, αλλά και για όσα του δίδαξε η περιπέτεια με την υγεία του.
Ταυτόχρονα, αναφέρθηκε στην πορεία του στην Ιταλία, όπου ήθελε να αγωνιστεί σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα του εξωτερικού, και στην επιθυμία του να κατακτήσει το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό.
Για το ότι έγινε πρώτος σκόρερ στο Conference League
«Είναι μεγάλη τιμή, αλλά η διοργάνωση δεν έχει ακόμη μεγάλη ιστορία. Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλα γκολ φέτος, ώστε να διευρύνω το προβάδισμά μου και να παραμείνω στην κορυφή για αρκετά χρόνια. Είναι ένα ωραίο επιπλέον επίτευγμα, αλλά δεν το σκεφτόμουν συνειδητά. Μου το ανέφερε ο φυσικοθεραπευτής μετά τα δύο γκολ κόντρα στην Καϊράτ Αλμάτι, στο Καζακστάν. Δέχτηκα συγχαρητήρια, αλλά θα προτιμούσα να αναδειχθώ ξανά πρώτος σκόρερ. Το 2022 κέρδισα το βραβείο του πρώτου σκόρερ με τη Φέγενορντ. Ελπίζω κάποια στιγμή να βρω μια ωραία θέση για αυτό το τρόπαιο στο σπίτι μου».
Για την περιπέτεια της καριέρας του μέχρι στιγμής
«Με τη μετακίνησή μου στην Ιταλία ήθελα να προσθέσω στο βιογραφικό μου ένα από τα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα. Χαίρομαι που στη συνέχεια έζησα δύο δύσκολα αλλά υπέροχα χρόνια στη Ρέιντζερς. Η Σκωτία και η Ελλάδα είναι δύο απομακρυσμένες γωνιές της Ευρώπης, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά με συλλόγους με μεγάλη παράδοση και καλούς φιλάθλους, όπως η Φέγενορντ. Το να αγωνίζεσαι για τίτλους και να κερδίζεις την πρόκριση σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι το καλύτερο. Μάλιστα, η πρόκριση στις φάσεις των νοκ-άουτ έχει γίνει πλέον για μένα ο κανόνας».
Για το αν έχει βρει τη παλιά του φόρμα φέτος
«Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω ήδη φτάσει τα δέκα γκολ μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου. Ένα γκολ ανά 82 λεπτά είναι κάτι εντυπωσιακό. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα μπορέσω να διατηρήσω αυτόν τον ρυθμό για ολόκληρη τη σεζόν. Δεν βρίσκομαι ακόμα στο εκατό τοις εκατό μετά τους τραυματισμούς μου την περασμένη σεζόν, αλλά η φόρμα μου σίγουρα ανεβαίνει. Είναι ωραίο να γνωρίζεις ότι θα γίνεις ακόμα καλύτερος. Αυτό σου δίνει αυτοπεποίθηση».
Για τον φόβο κατά την αποκατάσταση
«Για να είμαι ειλικρινής, ναι, γιατί είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που μένω εκτός αγωνιστικής δράσης για οκτώ μήνες. Αρχίζεις να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου. Αναρωτιέσαι: θα έχω ακόμα την ίδια αίσθηση μέσα στην περιοχή; Θα μπορώ να είμαι εξίσου οξυδερκής; Το καλοκαίρι μπήκα ως αλλαγή και σκόραρα αμέσως. Ευτυχώς, ανέκτησα γρήγορα εκείνη την οικεία, καλή αίσθηση».
Για τις διαφορές Βελγίου και Ελλάδας
«Στους κανονικούς αγώνες ο ρυθμός είναι πιο αργός. Υπάρχουν πολλοί τεχνικά χαρισματικοί ποδοσφαιριστές από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το βάθος του ρόστερ στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες είναι τεράστιο, ίσως ακόμη μεγαλύτερο από ό,τι στο Βέλγιο, όπου ξεχωρίζουν μόνο η Κλαμπ Μπριζ και η Ουνιόν. Στην ευρωπαϊκή βαθμολογία η Ελλάδα ανέβηκε από την εικοστή στη δέκατη θέση. Το επόμενο καλοκαίρι, μια κακή σεζόν θα διαγραφεί από τον υπολογισμό, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βρεθεί ανάμεσα στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Μόνο η Κλαμπ Μπριζ θα μπορούσε να καλύψει τους μισθούς και το κόστος μεταγραφής των κορυφαίων παικτών της ελληνικής Super League».
Για τον τίτλο που του λείπει
«Έχω ήδη πραγματοποιήσει όμορφα όνειρα. Αναδείχθηκα τρεις φορές πρώτος σκόρερ, κατέκτησα ένα τρόπαιο με την KRC Genk και κέρδισα το χάλκινο μετάλλιο με τη Νιγηρία στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Το μόνο που λείπει είναι ένας τίτλος πρωταθλήματος. Αυτό ονειρεύομαι και αυτή η φλόγα καίει ακόμα δυνατά. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να το πετύχω στην Ελλάδα. Βέβαια, δεν συγκρίνεται με τον τίτλο που είχα κατακτήσει με τη δεύτερη ομάδα της Tongeren».
Για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού
«Δεν προβλέπεται στο συμβόλαιό μου, αλλά αν πετύχω πολλά περισσότερα γκολ και κατακτήσουμε το πρωτάθλημα, ίσως το συζητήσω μαζί τους. Θα ήμουν ικανοποιημένος αν εξασφάλιζα μια θέση στάθμευσης για την οικογένειά μου, ώστε να φτάνουν γρήγορα στο γήπεδο. Η ατμόσφαιρα στα ελληνικά γήπεδα είναι υπέροχη. Όλοι τραγουδούν, όχι μόνο όσοι βρίσκονται πίσω από την εστία».
Για την απουσία από την εθνική Νιγηρίας
«Είχα αποφασίσει, σε κοινή συνεννόηση με τον ομοσπονδιακό προπονητή, ότι ήθελα αυτές τις δύο περιόδους ξεκούρασης, καθώς την περασμένη χρονιά είχα αρκετούς τραυματισμούς. Ήθελα να επικεντρωθώ ώστε να επανέλθω σε πλήρη φυσική κατάσταση. Υπήρξε κατανόηση για την επιλογή μου».
Για τη Γκενκ και τον Νιστρούπ
«Ο βοηθός του Thorup εκείνη την εποχή, ο Jacob Neestrup, είναι πλέον προπονητής μου, οπότε η KRC Genk εξακολουθεί να αποτελεί θέμα συζήτησης εδώ. Προσπαθώ ακόμα να παρακολουθώ τους αγώνες της. Τα πράγματα δεν κυλούν ομαλά εκεί αυτή τη στιγμή, αλλά υπάρχει ποιότητα στο ρόστερ. Ελπίζω να εξασφαλίσουν τουλάχιστον τη συμμετοχή τους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η λέξη «ανασύνταξη» είναι ίσως βαριά, αλλά χρειάζεται να βρουν ξανά τον ρυθμό τους».
































































