Δύο φιλικά παιχνίδια δεν αρκούν για ασφαλή συμπεράσματα για ολόκληρη τη σεζόν, ειδικά τον Σεπτέμβριο, με μια ομάδα που ακόμη γνωρίζεται με τον νέο της προπονητή και αγωνίζεται χωρίς αρκετά βασικά στελέχη.
Αρκούν όμως για να φανεί προς τα πού θέλει να πάει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Στη Ρόδο ο Παναθηναϊκός έδωσε τις πρώτες απαντήσεις. Με 78-56 επί της ΑΕΚ και 77-59 επί της Σπαρτάκ Σουμπότιτσα έφτασε στο 2/2, όμως το σκορ είναι το λιγότερο ενδιαφέρον στοιχείο. Σημασία έχει ο τρόπος.
Η άμυνα ως αφετηρία
Η ομάδα δεν περίμενε τον αντίπαλο να οργανώσει την επίθεσή του. Πίεσε την μπάλα, προσπάθησε να διαταράξει την πρώτη πάσα και έδειξε διάθεση για ένταση. Όταν η Σπαρτάκ πλησίασε στο 46-42, ο Παναθηναϊκός επανήλθε με καλύτερες αποστάσεις, πιο σωστή κυκλοφορία και ξανά τον έλεγχο του παιχνιδιού.
Ο Ομπράντοβιτς φαίνεται να θέλει την άμυνα να λειτουργεί ως μηχανισμό παραγωγής επίθεσης: αμυντικό ριμπάουντ, κλέψιμο ή μια κακή πάσα του αντιπάλου και άμεση μετάβαση. Ζητά όχι απλώς καλή άμυνα, αλλά κατοχές που κερδίζονται από την άμυνα και μετατρέπονται σε πλεονέκτημα.
Ρυθμός και Φρανσίσκο
Όταν υπάρχει ευκαιρία για γρήγορη επίθεση, η ομάδα τη διεκδικεί. Ο Σιλβέν Φρανσίσκο μπορεί να αποδειχθεί καίριος, καθώς επιτίθεται στο πρώτο πλεονέκτημα, παίζει pick and roll ή εκμεταλλεύεται αργότερους ψηλούς. Με την επιστροφή των Σλούκα και Νάν, αποκτά ακόμη έναν δημιουργό που μπορεί να αλλάξει τον ρυθμό της κατοχής.
Το τρίποντο μέσα στη λογική
Τα 16/39 τρίποντα απέναντι στη Σπαρτάκ είναι εντυπωσιακά, αλλά σημασία έχει πώς προέκυψαν. Ο στόχος είναι να ανοίξει το γήπεδο: χώροι γύρω από το pick and roll, παίκτες στις γωνίες και τιμωρία των βοηθειών. Το spacing μπορεί να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα όπλα της ομάδας.
Ο Μαντζούκας και τα νέα πρόσωπα
Ξεχωριστή αναφορά στον Λευτέρη Μαντζούκα, με 11 πόντους απέναντι στην ΑΕΚ και 8 με τη Σπαρτάκ. Στο δεύτερο παιχνίδι μπήκε με αυτοπεποίθηση, βρήκε δύο τρίποντα νωρίς και δεν φοβήθηκε να σουτάρει. Για έναν παίκτη που πρέπει να διεκδικήσει χρόνο σε ρόστερ γεμάτο ποιότητα, αυτό έχει σημασία.
Θετικό ήταν και το πρώτο δείγμα από τους Γιαμπουσέλε και Μπόνγκα. Ο Γιαμπουσέλε λειτούργησε σε διαφορετικά σχήματα και ο Μπόνγκα έδωσε ενέργεια και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ακριβώς αυτό: παίκτες που επηρεάζουν το παιχνίδι και χωρίς την μπάλα.
Η δοκιμή όταν επιστρέψουν όλοι
Η ομάδα αγωνίστηκε χωρίς Νάν, Σλούκα, Χέιζ-Ντέιβις, Ρογκαβόπουλο και Φαλ, ενώ στο δεύτερο ματς έμεινε εκτός και ο Λεσόρ. Δεν είδαμε ακόμη τον Παναθηναϊκό της επίσημης σεζόν, αλλά ένα σημαντικό κομμάτι του.
Η δουλειά του Ομπράντοβιτς τώρα είναι να ενσωματώσει όλους αυτούς τους παίκτες χωρίς να χαθούν οι ισορροπίες, αποφασίζοντας ποιος κάνει τι και πότε.
Το στοίχημα της ισορροπίας
Ο Παναθηναϊκός δεν έχει πρόβλημα ποιότητας. Έχει πολλή ποιότητα, που πρέπει να χωρέσει σε ένα σύστημα. Η πρόκληση είναι να μη μετατραπεί η ομάδα σε άθροισμα ατομικών λύσεων. Όταν λειτουργούν η κίνηση χωρίς την μπάλα, οι σωστές αποστάσεις και η γρήγορη κυκλοφορία, η ατομική ποιότητα γίνεται δύσκολη να αντιμετωπιστεί.
Τι περιμένουμε στην αρχή της σεζόν
- Πίεση στην μπάλα
- Επιθετική άμυνα
- Γρήγορη μετάβαση
- Μεγάλο spacing και αρκετό τρίποντο
- Κίνηση χωρίς την μπάλα
Η Ρόδος έδειξε τη λογική της ομάδας, ακόμη και αν δεν είδαμε τον πλήρη Παναθηναϊκό. Ο Ομπράντοβιτς δεν θέλει μια ομάδα που περιμένει να δει τι θα της προτείνει ο αντίπαλος, αλλά μια ομάδα που τον αναγκάζει να προσαρμοστεί. Τώρα αρχίζει το δύσκολο κομμάτι: να βρεθούν οι ρόλοι και να δημιουργηθούν οι αυτοματισμοί. Η σεζόν, πάντως, θα κριθεί στις ομάδες της EuroLeague και στα παιχνίδια που θα αποφασίζονται σε μία κατοχή.
